Maand: november 2020

Meisjes met parasol op het strand, Viareggio

Isaac Lazarus Israëls (Amsterdam, 3 februari 1865 – Den Haag, 7 oktober 1934) was een van de voornaamste Nederlandse schilders uit de groep van Amsterdamse Impressionisten. Naast zijn schilderwerk was hij tekenaar en aquarellist en maakte hij pastels, etsen en litho’s.

De jonge Isaac werd al op zijn dertiende van school genomen door zijn ouders en al vroeg opgeleid in het atelier van zijn vader, Jozef Israëls, een van de oudere meesters van de Haagse School. Hij volgde enkele jaren de academie in Den Haag, van 1880 tot 1882. Hij bleef verder autodidact, naast zijn vader. In 1880 schilderde hij al zijn vroege werken als De schermles, De militaire stal en de Militaire begrafenis en debuteerde met De repetitie van het signaal op de Tentoonstelling van Levende Meesters in Den Haag. Het schilderij werd, nog voor het af was, gekocht door Hendrik Willem Mesdag. In 1882 ontving hij een eervolle vermelding voor Militaire Begrafenis op de Salon des Artistes Français van Parijs. In 1886 studeerde hij nog korte tijd aan de Rijksacademie Amsterdam, waar hij werd weggestuurd omdat hij inmiddels volleerd was.

Meisjes met parasol op het strand, Viareggio
Meisjes met parasol op het strand, Viareggio

Meisjes met parasol op het strand, Viareggio, olieverf op doek 50,4 x 40,5 cm, gesigneerd rechtsonder en te dateren 1923-1934,

Isaac maakte in Amsterdam kennis met het mondaine stadsleven en ontmoette er George Breitner en Willem de Zwart. Hij werd een schilder van het turbulente nachtleven met een vrije, zwierig impressionistische toets. Met de Duitse schilder Max Liebermann werkte hij vaak samen in Scheveningen. Geïntroduceerd door Thérèse Schwartze wijdde hij zich eveneens aan motieven met mannequins en naaistertjes uit de modewereld.

In de zomer van 1903 verbleef Israëls in Parijs. Een jaar later verhuisde hij naar de Franse lichtstad, waar hij onder de indruk kwam van Edgar Degas en van het werk van Henri de Toulouse-Lautrec. Hij had er zijn atelier op de Boulevard de Clichy. Hij schilderde er de specifiek Parijse motieven: het publiek in de parken, de cafés, cabarets en bistro’s, naast de circus- en kermisacrobaten. Ook hier beeldde hij het atelierleven uit bij de Franse couturière Jeanne Paquin. In 1908 en 1909 exposeert hij op de Parijse Salon.

Van 1913 tot 1915 verbleef hij in Londen. Hier waren het de ruiters op Rotten Row en de jonge danseresjes in de balletschool die zijn belangstelling kregen. In het voorjaar van 1915 reist hij naar Zwitserland, in juli naar Parijs, in augustus terug naar Londen en hij is eind september weer in Nederland.

Eind 1921 reisde Israëls naar Nederlands-Indië. Hij verbleef voornamelijk op Java, en wel in Batavia, Buitenzorg, Yogjakarta en Solo waar hij enige tijd aan het hof van de Mangkoenegara verbleef. Ook bezocht hij Bali samen met de familie Veth. Op 4 oktober 1922 scheepte hij zich weer in voor Nederland.

In 1923 keerde hij terug naar Den Haag. Hij ging voorgoed aan de Haagse Koninginnegracht 2 wonen, in het huis van zijn ouders, die eerder op Koninginnegracht nr. 6 woonden. In het koetshuis van nr. 2 hadden Isaac en zijn vader ieder een eigen atelier. De vader van Israëls overleed in 1911. In 1928 won Isaac op het kunsttoernooi van de Olympische Spelen een gouden medaille in de categorie schilderkunst met het werk Ruiter in roode rok (ook wel getiteld Ruiter met de rode jas, De rode rijder of De roode ruiter).

Israëls overleed thuis, op 7 oktober 1934, twee dagen nadat hij werd aangereden door een auto, waar hij geen uitwendige verwondingen door had opgelopen.

Zijn techniek, niet van Franse invloed gespeend, leidde tot de blijvende faam van de Amsterdamse Impressionisten.

MAK Wenen

Österreichisches Museum für angewandte Kunst (MAK)

Museum voor toegepaste kunst

Stubenring 5, Wenen

MAK Website

Favorieten pop Bert en Judith

Onze favorieten

Schumann – Florestan en Eusebius

Robert Schumann (1810-1856)

 

Robert Schumann richtte samen met zijn kersverse verloofde Clara Wieck de bij elkaar gefantaseerde Bond van David op (1831), waarin Florestan en Eusebius met elkaar de dialoog aangaan. Beide heren staan voor de uiteenlopende karaktertrekken van Schumann die in de Davidsbündlertänze treffend zijn weergegeven.

 

Schumann was een uiterst invloedrijke componist en muziekcriticus tijdens de romantiek. Erkend om zijn sterke band tussen literatuur en muziek, herinneren musici zich Schumann als een van de grote componisten van de negentiende eeuw.

  

Als redacteur van Neue Zeitschift für Musik (Nieuw Tijdschrift voor Muziek) gedurende tien jaar, schreef Schumann verschillende artikelen waarin hij vooraanstaande en opkomende componisten bekritiseerde op basis van zowel technische als expressieve elementen in hun muziek.

Robert en Clara Schumann
Robert en Clara Schumann

Hij bood zijn kritiek vaak aan via drie afzonderlijke personages: Eusebius, Florestan en Master Raro. Vermakelijk en verhaalachtig, deze personage portretteert aspecten van Schumann’s persoonlijkheid en compositorische stijl. Het karakter van Florestan is bijvoorbeeld gepassioneerd, uitbundig en soms impulsief.

 

Aan de andere kant vertegenwoordigt Eusebius een doordachte en reflectieve benadering van kritiek. Hij gedraagt ​​zich als een dromer of romantisch, en laat meestal een positieve opmerking achter. Deze twee contrasterende karakters worden beide gebruikt om muziek te beschrijven die in het midden van de late 19e eeuw is gecomponeerd.

Robert Schumann partituur
Robert Schumann partituur

Florestan en Eusebius behandelen afzonderlijke kwesties en dragen bij aan een rijk begrip van de muziek door middel van Schumann’s kritiek. Master Raro synthetiseert deze conclusies vaak tot één verteerbaar object, waarbij hij de technische en expressieve elementen van muziek combineert.

Davidsbündlertänze Op. 6

 

In 1837 schreef Schumann de ‘Davidsbündlertänze’, 16 dansen voor piano solo, waarin hij om de beurt Florestan en Eusebius, aan het woord laat: de delen van Florestan zijn heftig, met lef en allure. Die van Eusebius kwetsbaar, liefdevol en warm. En even aan ’t begin, maar naar het einde toe steeds vaker, gaan Florestan en Eusebius de dialoog aan.

Andras Schiff
Andras Schiff

Video: Davidsbündlertänze Op. 6 uitgevoerd door András Schiff in Wigmore Hall, Londen

Nicolas Poucke
Nicolas Poucke

Ook aanbevolen: Na twee zeer succesvolle soloalbums nam pianist Nicolas van Poucke een verzameling van zijn favoriete werken van Robert Schumann (1810-1856) op. The Schumann Collection, Vol. 1 is het eerste album in die serie, en bevat Carnaval, Op. 9, Fantasiestücke, Op. 12, en als kers op de taart, Arabeske, Op. 18.

 

The Schumann Collection, Vol. 1, Nicolas van Poucke, TTK 0055

Dad’s Army

Dad's Army
Dad's Army

Dad’s Army (in het Nederlands Daar komen de schutters) is een Engelse komedieserie, geproduceerd door David Croft. De serie is onder andere op de BBC van 1968 tot 1977 te zien geweest en omvat in totaal 80 afleveringen die in negen seizoenen zijn uitgezonden.

 

Dad’s Army is ook in vele andere landen uitgezonden; in Nederland werd de serie door de VARA uitgezonden onder de titel Daar komen de schutters.

De Nederlandse titel van Dad’s Army was afgeleid van een lied van J.H. Speenhoff.

Dad's Army
Dad's Army

De serie draait om het plaatselijke peloton van de British Home Guard (Britse binnenlandse strijdkrachten), tijdens de Tweede Wereldoorlog in het fictieve Zuid-Engelse kustplaatsje Walmington-On-Sea.

 

Kapitein Mainwaring en zijn bekakte secondant sergeant Wilson staan aan het hoofd van dit peloton, dat verder bestaat uit de enthousiaste korporaal Jones, sterkeverhalenverteller soldaat Frazer, de oude soldaat Godfrey, de jonge soldaat Pike, en sjacheraar soldaat Walker. Dit gezelschap maakt allerlei kluchtige verwikkelingen mee.

 

De opnames werden gemaakt in het graafschap Norfolk, in het stadje Thetford. Daar is ook een museum gevestigd over de televisieserie.

 

De intromuziek is een lied in het Engels, “Who do you think you are kidding, Mr Hitler?” Het lied is speciaal voor de serie geschreven, in de stijl van in 1940 populaire liedjes. Het wordt gezongen door Bud Flanagan.

Hoofdrollen

  • Kapitein Mainwaring (Arthur Lowe): de vaak hoogdravende kapitein van het peloton, in het dagelijks leven bankdirecteur.
  • Sergeant Wilson (John Le Mesurier): de sergeant van het peloton, die een verhouding heeft met de moeder van Pike. Pike noemt hem “Uncle Arthur”, maar de suggestie wordt gewekt dat hij Pikes vader is. Hij werkt op de bank van Mainwaring en is als enige geboren als lid van de hogere standen, een honourable, al laat hij dat zelden merken.
  • Lance-Corporal Jones (Clive Dunn), de slager van het dorp: hij vocht nog in het Britse leger in de koloniale oorlogen in Soedan en India. Jones heeft een borst vol onderscheidingen. Over de zeventig, maar steeds bereid tot acrobatische capriolen. “Lance corporal” is een rang tussen soldaat eerste klas en korporaal.
  • Soldaat Frazer (John Laurie): een typische Schot, is de plaatselijke begrafenisondernemer en erg gierig. Heeft ook nog bij de Royal Navy in dienst gezeten. Een doemdenker.
  • Soldaat Godfrey (Arnold Ridley): de bejaarde ziekenverzorger die last heeft van een zwakke blaas. Woont met zijn twee zussen Dolly en Cissy in een prachtige bungalow.
  • Soldaat Pike (Ian Lavender), de nerveuze jonge soldaat die vaak met een sjaal gekleed gaat (omdat dat van zijn moeder moet). Wordt door Mainwairing vaak “stupid boy” genoemd.
  • Soldaat Walker (James Beck): een soldaat die zich bezighoudt met zwarte handel.

Bijrollen

  • Warden William Hodges (Bill Pertwee): het hoofd van de luchtverdediging, met wie kapitein Mainwairing altijd in de clinch ligt. Hij is de groenteboer van het dorp.
  • Dominee Timothy Farthing (Frank Williams): de dominee, met wie Mainwairing eveneens vaak ruzie heeft, omdat Mainwairing de parochiezaal gebruikt als hoofdkwartier voor zijn eenheid.
  • Mrs. Mavis Pike (Janet Davies), vriendin van sergeant Wilson en moeder van Pike.
  • Mr. Sidney Bluett (Harold Bennett), bejaarde inwoner van Walmington on Sea, berucht om zijn scherpe tong.
  • Miss Cissy Godfrey (Nan Braunton), een van de twee zusters van soldaat Godfrey.
  • Miss Dolly Godfrey (Joan Cooper), een van de twee zusters van soldaat Godfrey. Bakt heerlijke upside-down cakes. Godfrey noemt haar vaker dan zijn andere zuster.
  • Mrs Mildred Fox (Pamela Cundell), een weduwe met wie koporaal Jones in de allerlaatste aflevering trouwt.

Afleveringen

 

De serie bestaat uit tachtig afleveringen verdeeld over negen seizoenen. Daarnaast zijn er vier kerstsketches gemaakt.

 

Verloren afleveringen


Drie afleveringen uit seizoen 2 en vier kerstsketches ontbreken uit het BBC-archief.

Wiener Werkstätte

Wiener Werkstätte logo
Wiener Werkstätte logo

De productiegemeenschap Wiener Werkstätte is vergelijkbaar met de Britse arts-and-craftsbeweging en werd opgericht in Wenen op 19 mei 1903. Oprichters waren de kunstenaars Josef Hoffmann en Koloman Moser, aanvankelijk financieel gesteund door de fabrikant Fritz Warndorfer.

 

Belangrijke medewerkers van de werkplaats waren: Gustav Klimt, Egon Schiele, Emilie Floge, Max Lenz, Wilhelm Lizst, Emil Orlik, Dagobert Peche, Eduard Wimmer Wisgrill, Leopold Hauer, Oskar Kokoschka, Vally Wieselthier, Otto Prutscher, Emanuel Margold, Hans Ofner, C.O. Czeschka, Michael Powolny, Carl Moll, Hilda Jesser en Maria Likarz.

 

De Wiener Werkstätte creëerde handwerk in verschillende stijlen. De leden hielden zich voornamelijk bezig met het ontwerpen van sieraden, textiel voor kleding, keramiek, pottenbakkerswerk en meubelen, allemaal ontworpen met minimale decoratie en geometrische vormgeving.

 

Terwijl vergelijkbare werkplaatsen meer voor de massaproductie werkten, was bij de Wiener Werkstätte het tegendeel het geval. Men streefde naar een goed product voor een selectieve markt. Josef Hoffmann zei: Als het niet mogelijk is om voor de hele markt te werken, dan concentreren wij ons op degenen die het kunnen betalen.

 

Ten gevolge van de slechte economische toestand in Europa moest de Wiener Werkstätte in 1932 sluiten.

 

Hoofdkenmerken

 

  • Voor de Eerste Wereldoorlog: abstracte patronen, geometrische motieven, onder andere dambord, vierkanten, rasterstructuur
  • Na de Eerste Wereldoorlog: meer versiering, invloeden van de barok uit 17e eeuw, overdadigheid

Familie van

 

  • Arts-and-craftsbeweging
  • Sezession
  • Art deco
Wiener Werkstätte
Wiener Werkstätte
Wiener Werkstätte
Wiener Werkstätte