Maand: april 2021

Mahler – Menukaart

19-02-1899: Menukaart van het banket (Mittagmahl) van het Gesellschaft der Autoren, Componisten en Musikverleger in Wenen. Met handtekening van Gustav Mahler.

Hotel Meissl & Schadn - Menukaart voorkant (1899)
Hotel Meissl & Schadn - Menukaart voorkant (1899)
Hotel Meissl & Schadn - Menukaart achterkant (1899)
Hotel Meissl & Schadn - Menukaart achterkant (1899)

19-02-1899: Banket (Mittagmahl) van de Gesellschaft der Autoren, Componisten en Musikverleger. Handtekening van o.a. Gustav Mahler (1860-1911) op een menukaart van Hotel Meissl & Schadn te Wenen.

Op de kaart staan de handtekeningen van (van boven naar beneden):

 

  1. Siegfried Wagner (1869-1930)
  2. Karl Goldmark (1830-1915)
  3. Engelbert Humperdinck (1854-1921)
  4. Wilhelm Kienzl (1857-1941)
  5. Gustav Mahler (1860-1911)
  6. Justine (Ernestine) Rose-Mahler (1868-1938)
  7. Karl Prill (1864-1931)
  8. Arnold Josef Rose (1863-1946)
  9. Links: Carl Weinberger (1861-1939)
  10. Rechts: Max Josef Beer (1851-1908)
  11. Rechts: Anton Ruckauf (1855-1903)

Hotel Meissl & Schadn

Adres: Wien I, Neuer Markt nr. 2.

Hotel Meissl & Schadn (ook geschreven door Meißl & Schadn) was een bekend hotel op Neuer Markt 2 (de achterkant bevindt zich op Kärntner Straße 16) in het 1e district van Innere Stadt in Wenen. De oorsprong van het bedrijf gaat terug tot het midden van de 17e eeuw. Destijds droeg het de naam “Zum blaue Hirsch”. In 1852 verwierf het de Weense restaurantcoöperatie (“door middel van de burgerlijke wijn- en restauranteigenaren van Wenen”), die daar tot 1892 haar zetel had.

Het hotel werd in 1894-1896 herbouwd door Karl Hofmeier (1858-1934) in neogotisch-Germaanse stijl en verving het oude gebouw. De façade tegenover de Kärntner Straße was versierd met mozaïeken door Eduard Veith, die de vijf delen van de wereld vertegenwoordigde. Het bijgevoegde hotel-restaurant omschreef tijdgenoten als “het mekka van de vleeseters”. Bekende gast in het hotel was de componist Edvard Grieg (1843-1907) die hier waarschijnlijk in 1865, 1869 en 1896 verbleef.

Hotel Meissl & Schadn (1900)
Hotel Meissl & Schadn (1900)
Hotel Meissl & Schadn
Hotel Meissl & Schadn
Hotel Meissl & Schadn (1906)
Hotel Meissl & Schadn (1906)
Hotel Meissl & Schadn (1907)
Hotel Meissl & Schadn (1907)

Het gebouw brandde in 1945 af tijdens de Tweede Wereldoorlog. De zijde van de Kärntner Straße met het nog bestaande mozaïek werd zwaarder beschadigd dan de zijde van de Neuer Markt, maar niet gesloopt, maar gemoderniseerd. De Neuer Markt-zijde werd vervangen door het nieuwe Europa Hotel.

Hotel Meissl & Schadn (nu)
Hotel Meissl & Schadn (nu)

Mozaïek Restaurant Meissl & Schadn, Kartnerstrasse nr. 16 (achterkant van het hotel). Sinds 27 september 2017 is er weer een restaurant met dezelfde naam, dat is geopend op Schubertring 12.

Le Sacre du Printemps

Le Sacre du Printemps – Tableaux de la Russie païenne en deux parties (De Lentewijding – Beelden van het heidense Rusland in twee delen) (W21), in het Russisch Весна священная, in het Duits Die Frühlingsweihe en in het Engels Rite of Spring, is een ballet van Sergej Djagilevs Ballets Russes met een choreografie van de danser Vaslav Nijinsky op muziek van de Russische componist Igor Stravinsky, met decor- en kostuumontwerpen van de kunstenaar en archeoloog Nikolaj Rjorich.

Le Sacre du Printemps geldt als een van de meest revolutionaire werken van de 20e eeuw. De première vond plaats op 29 mei 1913 in het Théâtre des Champs-Élysées te Parijs en leidde tot een rel. Pierre Monteux dirigeerde het orkest. Het idee voor het ballet kwam voort uit Nikolaj Rjorichs belangstelling voor primitieve culturen. Stravinsky zelf schreef het scenario. Het ballet bestaat uit twee delen: l’Adoration de la Terre (De aanbidding van de Aarde) en Le Sacrifice (Het Offer).

Taj Mahal

Taj Mahal
Taj Mahal

De Taj Mahal is een imposant, wit marmeren mausoleum in Agra (Uttar Pradesh). Shah Jahan, de vijfde heerser van het Mogolrijk, liet het grafmonument tussen 1632 en 1648 bouwen als laatste rustplaats voor zijn geliefde echtgenote Mumtaz Mahal, die in 1631 in het kraambed was overleden. Na de dood van Shah Jahan werden ook diens resten bijgezet in de graftombe.

 

De Mogoldynastie had de gewoonte om voor haar leden grafmonumenten in symmetrisch aangelegde tuinen te bouwen. Tuinen staan in de islamitische traditie symbool voor het paradijs en de Mogols poogden voor hun overledenen een hemelse woonplaats op aarde te scheppen. De grootschaligheid en esthetische verfijning van deze bouwwerken diende tevens de luister van hun heerschappij te onderstrepen. Een eerste hoogtepunt in deze traditie was Humayuns tombe in Delhi, in de jaren 1560 gebouwd door Akbar.

 

De Taj Mahal staat niet zoals gebruikelijk in het midden van de tuin, maar op een verhoogd platform aan de oever van de rivier de Yamuna in Agra en domineert zo de wijde omgeving. Vier vrijstaande minaretten bezetten de hoeken van het platform en geven het bouwwerk een driedimensionale referentie. De Taj Mahal wordt geflankeerd door twee identieke – in contrasterend rood zandsteen opgetrokken – gebouwen, de moskee en het gastenverblijf. Tussen het mausoleum en de hoofdpoort van het complex ligt de tuin, die door kanalen in vier gelijke perken verdeeld is volgens het Perzische chahar baghpatroon.

 

Het mausoleum wordt geroemd om de volmaakt uitgevoerde symmetrie, de verfijnde decoraties in de vorm van kalligrafieën uit de Koran, de marmeren reliëfs en het ingelegde steenwerk en niet op de laatste plaats vanwege het subtiele lichtspel, dat het gebouw steeds een ander aanzien geeft.

 

Shah Jahan slaagde in zijn ambitie om een monument voor eeuwen neer te zetten. De Taj Mahal is een van de meest herkenbare gebouwen ter wereld en een symbool van India. In 2007 werd de Taj Mahal verkozen tot een van de zeven nieuwe wereldwonderen. Het gebouw wordt jaarlijks door miljoenen bezoekers bezocht. Voor velen van hen is het mausoleum vooral een romantische ode aan de liefde.