Talking Heads – Stop Making Sense (1984)

Stop making sense

 

Stop Making Sense is een Amerikaanse film uit 1984 onder regie van Jonathan Demme. De film toont live opnamen van Talking Heads. De opnamen werden gedurende drie dagen gemaakt in het Pantages Theatre in Hollywood. 88 min.

  • 1:31 – Psycho Killer
  • 6:42 – Heaven
  • 10:39 – Thank You For Sending Me An Angel
  • 12:56 – Found a Job
  • 16:48 – Slippery People
  • 21:09 – Cities
  • 24:51 – Burnin’ Down the House
  • 29:04 – Life During Wartime
  • 35:31 – Making Flippy Floppy
  • 40:42 – Swamp
  • 45:13 – What a Day That Was
  • 51:46 – Naive Melody (This Must Be the Place)
  • 57:17 – Once in a Lifetime
  • 1:02:53 – Big Business/I Zimbra – 1:07:38
  • 1:10:26 – Genius of Love (TOM TOM CLUB)
  • 1:15:36 – Girlfriend Is Better
  • 1:20:46 – Take Me to the River
  • 1:28:52 – Cross-Eyed and Painless
  • 1:36:36 – Credits
  • David Byrne – lead vocals, guitar
  • Tina Weymouth – bass, keyboard bass, guitar, lead vocals in Tom Tom Club
  • Chris Frantz – drums, vocals in Tom Tom Club
  • Jerry Harrison – guitar, keyboards, backing vocals
  • Steve Scales – percussion, backing vocals
  • Lynn Mabry – backing vocals
  • Ednah Holt – backing vocals
  • Alex Weir – guitar, backing vocals
  • Bernie Worrell – keyboards
  • Directed by Jonathan Demme
Talking Heads - Stop Making Sense.
Talking Heads - Stop Making Sense.

Talking Heads was een postpunk- en New Waveband uit New York die actief was van 1974 tot 1991. Hoewel de groep zelf is ontstaan in New York, liggen de roots van de bandleden mijlenver van elkaar vandaan. Zanger/gitarist David Byrne is geboren in Dumbarton in Schotland en kwam via Canada uiteindelijk op negenjarige leeftijd in Baltimore in de Verenigde Staten terecht. Basgitariste Tina Weymouth komt oorspronkelijk uit Californië en maakte tijdens haar jeugd omzwervingen over de hele wereld. Drummer Chris Frantz komt uit een militaire familie uit Kentucky. De drie ontmoetten elkaar begin jaren zeventig op de Rhode Island School of Design en besloten al snel muziek met elkaar te gaan maken. In 1974 verhuisden ze naar New York om zich verder te concentreren op hun muziek. Deze stap bleek niet zonder succes te zijn. Zo speelden ze al het volgende jaar het voorprogramma voor de Ramones in de poptempel CBGB en na het toevoegen van toetsenist-gitarist Jerry Harrison aan hun line-up kregen ze in 1977 een platencontract bij de platenmaatschappij Sire.

  • Voor het album Fear of Music, uitgebracht in 1979, werd opnieuw Brian Eno als producer aangetrokken. Eno werd langzamerhand als vijfde lid beschouwd. Op dit album komen de invloeden van de funk sterker naar voren. Ook leunt het album zwaar op de ritmesectie van de band en zitten er experimenten met Afrikaanse invloeden en polyfone ritmes in de nummers. Een van de gastmusici is Robert Fripp.
  • Remain in Light uit 1980 is het laatste album dat Brian Eno zou produceren voor de band. Het boterde niet tussen de duo’s Byrne/Eno enerzijds en Weymouth/Frantz anderzijds. Tussendoor hadden Byrne & Eno My life in the bush of ghosts uitgebracht als een duo-project zonder de andere Heads.
  • In 1983 kwam het album Speaking in Tongues uit. Het bleek een, naar Talking Heads-maatstaven, traditioneel popalbum te zijn. De grootste hit in Nederland van dit album is het nummer Slippery People. In de Verenigde Staten scoort met name Burning Down the House.
  • Na het uitbrengen van Speaking in Tongues ging de band opnieuw op een zeer uitgebreide wereldtournee. Het is deze tournee waarvan de filmregisseur Jonathan Demme een muziekfilm maakte die als een mijlpaal in het genre wordt beschouwd. De release van de film Stop Making Sense ging gepaard met de release van een gelijknamig livealbum.

Voetnoten