Muziek

Guidonische hand

De Guidonische hand is een hulpmiddel uit de muziekpraktijk bij het handzingen zoals onder andere door Willem Gehrels (1885-1971) werd gepropageerd. Het is een systeem dat in vele landen wordt toegepast bij het aanleren of dirigeren van zang.

Guidonische hand
Guidonische hand

Het idee voor deze methode is al zeer oud, en gebaseerd op een systeem van Guido van Arezzo (991-1033) waarin onderscheiden delen van de linkerhand de verschillende tonen van het toenmalig toonsysteem voorstelden. In de afbeelding zijn vanaf de top van de duim de tonen G-A-B-c-d-e-f-g-a-b-c’-d’-e’-f’-g’-a’-b’-c”-d”-e” weergegeven, welke met de wijsvinger van de rechterhand werden aangewezen, zodat de toeschouwer (de zanger) kon zien welke toon er gezongen diende te worden.

Guidonische hand
Guidonische hand

Guido van Arezzo was een Italiaanse benedictijner monnik die wordt beschouwd als een van de belangrijkste grondleggers van de muzieknotatie. Hij werd onderwezen in de benedictijnenabdij van Pomposa, nabij Ferrara (Italië). Daar onderkende hij de moeilijkheden die zangers hadden met het onthouden van toonhoogten in de Gregoriaanse gezangen en besloot er iets aan te doen. Hij ontwierp zijn eigen notenbalk die het mogelijk maakte Gregoriaanse gezangen veel sneller te leren.

Guido van Arezzo
Guido van Arezzo

Deze afbeelding uit een manuscript uit Mantua, uit het einde van de 15e eeuw toont een oude weergave met de tonen ‘ut-re-mi’

Omstreeks 1025 werd hij door bisschop Theobaldus van Arezzo aangesteld om muziekonderricht te geven in de kathedraal St. Donatus (Brugge). Het bekendste geschrift van Guido van Arezzo is de Micrologus, die zijn lesmethode en aantekeningen over muzieknotatie bevat. Door zijn heldere overzichtelijkheid was de Micrologus het meest uitgedragen muziekleerboek van de middeleeuwen. Daarnaast zijn overgeleverd de Aliae regulae, Regulae rhythmicae en Epistola de ignoto cantu.

Ian Dury & The Blockheads (audio, 1979)

  • Hammersmith Odeon, Londen, Engeland
  • 9 augustus 1979
  1. Spasticus Autisticus
  2. Clevor Trevor
  3. Quiet
  4. Billericay Dickie
  5. Wake Up, Make Love To Me
  6. What A Waste
  7. Plaistow Patricia
  8. We Want The Gold
  9. Inbetweenies
  10. It Ain’t Cool
  11. Sink My Boots
  12. Hit Me With Your Rhythm Stick
  13. Sweet Gene Vincent
  14. Blockheads
  15. Reasons To Be Cheerful, Part 3
  16. Sex & Drugs & Rock & Roll
Ian Dury 1979
Ian Dury 1979
Ian Dury 1979
Ian Dury 1979
Ian Dury 1979
Ian Dury 1979
Ian Dury 1979
Ian Dury 1979

Tom Petty – Learning To Fly (1994)

  • Heartbreakers: Mike Campbell (g), Benmont Tench (p, voc), Scott Thurston (g, harmo, voc), Howie Epstein (b, voc), Stan Lynch (d)
  • Bridge School Benefit
  • Shoreline Amphitheatre, Mountain View, CA
  • 8e jaarlijkse festival
  • 2 oktober 1994
Bridge School
Bridge School
Bridge School
Bridge School

The Who – Won’t Get Fooled Again (bas track en band, 1978)

The Who – Won’t Get Fooled Again – John Entwistle  (The Ox) – Audio: Alleen het bas spoor. Video: Ox Cam

The Who – Won’t Get Fooled Again (Band)

The Who – Won’t Get Fooled Again (Mix van Ox Cam en Band)

The Who – Won’t Get Fooled Again (private cut). Camera’s: Ox Cam, Pete Cam A, Pete Cam B, Moonie Cam, Roger’s Pit Cam, Wing Cam

  • Roger Daltrey, Pete Townshend, John Entwistle, Keith Moon
  • Shepperton Studios, Surrey, Engeland
  • 25 mei 1978